Modern insan, yirminci yüzyılın ortalarından itibaren giderek artan bir biçimde kendi doğal köklerinden, ritüellerden, topluluk bağlarından ve beden–doğa bütünlüğünden uzaklaşmış bir varlık olarak tanımlanabilir. Carl Gustav Jung’un özellikle Modern İnsan Ruhu üzerine yaptığı çalışmalar, çağdaş bireyin giderek içsel pusulasını kaybettiğini, arketipsel dünyayla kurduğu doğal ilişkinin zayıfladığını ve bunun ruhsal yapıda köklü bir sarsıntıya yol açtığını vurgular. Jung’a … Okumaya devam et Borderline Yapılanmanın Arketipsel Dokusuna Dair

Modern insan, hiç olmadığı kadar görünür ve aynı oranda görünmez halde. Sosyal medya, sunum ekonomisi ve kişisel markalaşma ideolojisi, bireyi kendi hayatının sahnesine çıkardı; fakat bu sahnede oynanan rol, çoğu zaman ruhun değil, maskenin sesi durumunda.  “Performatif kültür” olarak adlandırabileceğimiz bu olgu, Jungiyen açıdan persona arketipinin kolektif düzeyde genişlemesi olarak görülebilir. Toplumsal onay, kimliğin yeni … Okumaya devam et “Sahnedeki Ben”: Modern İnsan ve Performatif Kültür

Erkekte anne ya da baba yarası, yani ebeveyn kompleksi, erkeğin Anima kompleksine itinayla katkıda bulunur. Erkek, mutlu bir ailede büyümüş dahi olsa, olumlu anne-baba kompleksinin de ego üzerinde olumsuz etkiler yaratabildiğini biliyoruz: Destekleyici anne (ya da anne figürü), ileride erkeğin kendini sürekli destekleyen kadınlara yönelmesine ve onları anne yerine koymasına, dolayısıyla da erkeğin sürekli terk … Okumaya devam et “İyi Adam” Olmak ya da Olmamak